https://azhamejakhabar.kowsarblog.ir/ fa-IR http://blogs.law.harvard.edu/tech/rss <p><strong>چگونه «اینترنت سفید» سرمایه اجتماعی را نابود کرد؟</strong></p> <p><strong>سیمین کاظمی در توضیح بیشتر این امتیازات و ریشه‌های خشم اجتماعی که این روزها در فضای مجازی علیه اینترنت سفید شکل گرفته می‌گوید: «این امتیازات شامل بسته بزرگی از امتیازات اقتصادی، اداری، مصونیت سیاسی و قضایی، پیشرفت شغلی و چیزهای دیگر است. اخیراً مشخص‌شده که دسترسی آزاد به اینترنت هم رانتی است. </strong></p> <p><strong>هفته گذشته شبکه ایکس امکانی جدید در اختیار کاربران قرار داد؛ دیدن موقعیت مکانی. امکانی که به‌دلیل فیلترینگ در ایران بدل به هشتگی جدید شد با نام «اینترنت سفید» و مشخص شد علاوه بر تعداد زیادی از فعالان سیاسی، نمایندگان مجلس و موافقان فیلترینگ، بر تن سیم‌کارت‌های بعضی از خبرنگاران و فعالان جامعه مدنی هم رخت سفید پوشانده شده است. </strong></p> <p><strong>همین موضوع بود که انتشار اسکرین‌شات از قسمت اطلاعات اکانت‌ها را به همراه موجی از خشم و نفرت به‌راه‌انداخت که ترکش‌هایش به تن روزنامه‌نگاران مستقل هم رسید. حالا تعدادی از جامعه‌شناسان بر این باورند که آنچه این موج خشم را ایجاد کرده، ساختار تبعیض و نابرابری است که بر پایه‌های شفافیت، پاسخگویی و عدالت دسترسی بنا نشده است و درنتیجه تقسیم‌بندی جامعه به «خودی» و «غیرخودی» را شکل داده است. </strong><br /><strong>بعضی روانپزشکان هم ریشه‌های این خشم عمومی را درک می‌کنند اما آن را قابل نقد می‌دانند و بر این باورند که جامعه محصور در نظام تبعیض سیستماتیک، با روایت‌سازی و واکنش نشان دادن به افراد به‌جای ساختار تبعیض‌آمیز، سرمایه‌های اجتماعی را از بین می‌برد. آن‌ها ریشه این شکل از واکنش را نوعی «احساس گناه پنهان» می‌دانند که به این شکل فرافکنی می‌شود؛ احساس گناه افرادی که از ایران رفته‌اند و حالا سرمایه‌های اجتماعی داخل کشور را آماج انتقاد کرده‌اند. </strong></p> <p><strong>کارشناسان ارتباطات هم بر این باورند که مطالبه روزنامه‌نگاران باید دسترسی همه به اینترنت آزاد باشد و اگر به‌هردلیلی قطع می‌شود، باید برای همه قطع باشد. آن‌ها روزنامه‌نگاران را به شفافیت و مطالبه‌گری برای دسترسی همگانی به اینترنت آزاد دعوت می‌کنند و می‌گویند ممکن است پاسخ آن‌ها همچنان هم برای بخشی از جامعه متقاعدکننده نباشد اما آن‌ها باید به رسالتی که ایجاد شفافیت است عمل کنند. </strong></p> <p><strong>اختلال در نظم اعتماد و عدالت ارتباطی </strong><br /><strong>در جریان جنگ ویتنام رسانه‌های آمریکایی، حکومت آمریکا را با نشان‌دادن فجایعی که در ویتنام رخ می‌داد زیر فشار قرار دادند. هنوز هم در لابه‌لای اخبار می‌توان ردپای تصاویر و ویدئوهایی که توسط خبرنگاران در آن روزها ثبت شده را دید. آن‌ها خبر از نسل‌کشی با بمب‌های خوشه‌ای دادند که توسط آمریکا بر سر مردم ویتنام بارید. </strong><br /><br /><strong>پس از این تجربه بود که آمریکا، در سال ۲۰۰۱ و در زمان حمله به افغانستان، حضور خبرنگاران به‌جز خبرنگاران سی‌ان‌ان را در جنگ ممنوع کرد؛ تصمیمی که واکنش‌های زیادی در پی داشت و منجر به این شد که دو سال بعد در سال ۲۰۰۳ و در زمان جنگ با عراق، وزارت دفاع آمریکا موضوعی را به میان روزنامه‌نگاران ببرد به‌نام «روزنامه‌نگاری همراه». وزارت دفاع آمریکا در آن زمان اعلام کرد عراق سلاح‌های کشتارجمعی دارد و مقابله با این سلاح‌ها نیازمند آموزش ویژه است و با همین استدلال از خبرنگاران دعوت کرد در دوره آموزش مقابله با سلاح‌های کشتارجمعی شرکت کنند. </strong></p> <p><strong>در این دوره، خبرنگاران شش ماه در پایگاه‌های آمریکایی زندگی می‌کردند و روزمره خود را با نظامیان آمریکایی می‌گذراندند؛ تصور عمومی این بود که ارتش آمریکا راهی برای حفاظت از جانشان را به آن‌ها نشان می‌دهند. هیچ‌کس به آن‌ها درباره اینکه چه بنویسند یا ننویسند نگفته بود. اما همین موضوع به بحثی جدی میان روزنامه‌نگاران بدل شد و عده‌ای استدلال می‌کردند که این دوره ممکن است به‌دلیل حفاظت از جان خبرنگاران برگزار شده باشد اما دلیل مهم‌تری هم دارد. </strong></p> <p><strong>آن‌ها می‌گفتند همین افراد هستند که به جبهه می‌روند و همراه همان کسانی هستند که با آن‌ها زندگی کردند. درنتیجه این هم‌زیستی می‌تواند به شکل غیرمستقیم روی اخبار آن‌ها اثرگذار باشد. این وضعیت را می‌توان به آنچه این روزها با اینترنت سفید بر سر روزنامه‌نگاران باریده مقایسه کرد و در شکلی کلی‌تر به این مسئله پرداخت که نسبت روزنامه‌نگاران با امکاناتی که در اختیارشان قرار می‌دهند چگونه باید تنظیم شود. </strong></p> <p><strong>شیرین احمدنیا، رئیس انجمن جامعه‌شناسی ایران موضوع دسترسی بعضی خبرنگاران و فعالان مدنی به اینترنت بدون فیلتر را بیش‌ازآنکه مسئله‌ای فردی بداند، نشانه‌ای از اختلال در نظم اعتماد و عدالت ارتباطی در جامعه می‌داند. او می‌گوید واکنش عمومی گسترده و شدید نسبت به این موضوع از همین‌جا تغذیه شده است: «از احساس اینکه بخشی از فرآیندهای حساس و مرتبط با حقوق شهروندی، در فضایی غیرشفاف و نابرابر رقم خورده است.» </strong></p> <p><strong>به گفته او هر نوع دسترسی ویژه در حوزه‌ای به این میزان عمومی و حیاتی، وقتی در سکوت و بدون معیارهای شفاف رخ دهد، ناگزیر به‌شکل رانت دیده می‌شود: «حتی اگر نیت اولیه، به تعبیر برخی، حمایت از کار رسانه‌ای بوده باشد.»</strong></p> <p><strong> احمدنیا بر این باور است در جامعه‌ای که سرمایه اجتماعی شکننده است، کوچک‌ترین نشانه‌های تبعیض می‌تواند باعث واکنش‌های گسترده و احساسی شود؛ نه از سر دشمنی با افراد، بلکه از سر نگرانی نسبت به بی‌عدالتی ساختاری: «از منظر اخلاق حرفه‌ای هم، هر کنشگری که در میدان رسانه یا جامعه مدنی فعالیت می‌کند، ناچار است نسبت به بازتاب اجتماعی تصمیمات خود حساس باشد. این حساسیت بخشی از هویت حرفه‌ای ماست. اگر قرار باشد دسترسی تسهیل‌شده‌ای وجود داشته باشد، منطقی است که با معیارهای روشن و قابل‌دفاع برای تمام افراد در شرایط مشابه فراهم شود؛ نه اینکه در قالب امتیازهای فردی یا گزینشی ظاهر شود.» </strong></p> <p><strong>رئیس انجمن جامعه‌شناسی ایران پرهیز از شخصی‌سازی و تقلیل مسئله به افراد را لازم می‌داند: «مشکل اصلی در نحوه طراحی و مدیریت چنین سیاست‌هایی است، نه الزاماً در کسانی که از آن بهره‌مند شده‌اند، مگر اینکه با قصد استفاده شخصی یا آگاهانه بوده باشد که آن خود موضوع دیگری است.»</strong></p> <p><strong>احمدنیا در توضیح بیشتر این موضوع می‌گوید: «نظام ارتباطی و سیاست‌گذاری اینترنت زمانی می‌تواند اعتماد تولید کند که بر پایه‌های شفافیت، پاسخگویی و عدالت دسترسی بنا شود.» </strong></p> <p><strong>او راه‌حل پایدار برای چنین مشکلاتی را نه در سرزنش افراد که در اصلاح ساختار و برقراری قواعد یکسان برای همه می‌داند: «هرچند همین لحظات است که خیلی از ما درس‌هایی که باید را می‌گیریم و در مسیر مسئولیت‌پذیری بیشتر در قبال جامعه‌ای که به آن تعهد داریم قرار می‌گیریم اما راه‌حل پایدار برای چنین مشکلاتی را باید در اصلاح ساختار و برقراری قواعد یکسان برای همگان جست. درنهایت حواس‌مان باشد در شرایطی‌که هرچه بیشتر نیاز به حفظ جبهه واحد داریم، نتیجه خودزنی‌ها چه کسانی را خوشحال می‌کند.» </strong></p> <p><strong>روایت‌سازی برای ازبین‌بردن سرمایه اجتماعی</strong><br /><strong>«نمی‌توان پدیده‌های اجتماعی را به‌شکل دستوری به‌راه انداخت و متوقف کرد.» این جمله را امیرحسین جلالی، روانپزشک و عضو هیئت‌علمی انجمن روانپزشکان می‌گوید. او خشم اجتماعی که به روزنامه‌نگاران معطوف شده را قابل درک می‌داند: «زمانی‌که چنین اتفاقی افتاده می‌توان درک کرد که چرا این خشم و واکنش بی‌پروا و بی‌رحمانه نسبت به کسانی رخ می‌دهد که به تبعیض تن دادند و به‌نوعی با دستگاه تبعیض و دسته‌بندی‌کردن شهروندان همکاری کردند. اما زمانی‌که این مسئله را درک می‌کنیم به این معنا نیست که غیرقابل نقد است.»</strong></p> <p><strong>برای او قابل باور نیست که گردانندگان شبکه ایکس باوری به نظام بدون تبعیض و گردش آزاد اطلاعات داشته باشند: «نظام سرمایه‌داری و نظامی که پشت این سیستم‌هاست به‌دنبال دستکاری و شکل‌دادن به افکار عمومی است و این تجربه در شبکه‌های اجتماعی امری قابل اثبات است که مورد توجه دستگاه‌های قضایی و امنیتی در ایالات‌متحده آمریکا هم قرار گرفته است.» </strong></p> <p><strong>بااین‌حال او بررسی واکنش‌ها به اینترنت سفید را از این موضوع جدا می‌کند می‌کند و می‌گوید: «اتفاقی‌که می‌افتد این است که علاوه بر اینکه انگیزه روزنامه‌نگاران و کنشگران مدنی کاهش پیدا می‌کند، ما شاهد ازبین‌رفتن یک سرمایه اجتماعی داخلی هستیم.» </strong></p> <p><strong>به گفته او نوع روایت‌سازی فضای رسانه‌ای ضدسرمایه اجتماعی روزنامه‌نگار و کنشگر مدنی است: «من به‌عنوان یک کنشگر و کسی که به پدیده‌ها نگاهی نقادانه دارم، می‌بینم که ما در حال ازدست‌دادن سرمایه‌های اجتماعی به اسم روزنامه‌نگار، اهالی رسانه، فعال سیاسی، کنشگر اجتماعی و حتی کنشگران اقتصادی هستیم. این مسئله مرا به فکر فرو می‌برد. تعدادی روزنامه‌نگار یا کنشگر سیاسی از چنین امکانی استفاده کردند اما پیوندزدن آن به سرسپردگی به سیستم سلطه و همکاری و هم‌دستی با سیستم تبعیض، برای آینده جامعه ایرانی زیان‌بار خواهد بود.» </strong></p> <p><strong>عضو هیئت‌علمی انجمن روانپزشکان علت این زیانبار بودن را ازبین‌رفتن سرمایه اجتماعی می‌داند که نیروی داخلی است: «منتقدان، کسانی‌که زندان رفتند، در کنار برخورداران رسمی از سیستم تبعیض قرار داده شدند و بین اینها تفاوتی قائل نمی‌شوند. نتیجه این وضعیت، ایجاد مشروعیت برای کسانی است که در یک فضای نابرابر نیاز به چنین امکانی ندارند.» </strong></p> <p><strong>در فضای کنونی با نوعی از روایت‌سازی مواجه‌ایم که گویی توطئه‌ای پشت پرده در جریان بوده و افراد در حال تنازل اخلاقی بودند: «با شکلی از روایت‌سازی مواجه شدیم که در ضدیت با سرمایه اجتماعی داخلی درنهایت سودی برای جامعه مدنی ایران ندارد و جامعه ایرانی را فاقد هر نوع ظرفیتی برای تغییر و تحول می‌کند. نتیجه این روایت‌سازی این است که کسی از بیرون باید بیاید و ما را نجات دهد.» </strong></p> <p><strong>جلالی جامعه را محصول و محصور در یک نظام تبعیض سیستماتیک می‌بیند که در آن همه افراد از سیستم تبعیض بهره‌مند می‌شوند و چوب آن را هم می‌خورند: «به‌باور من خیلی از کسانی که از اینترنت سفید استفاده کردند نه‌تنها آگاه نبودند که تصورشان این نبود که امر غلطی است. درست است که این دسترسی غلط است و مطلوب نیست اما کدام ساحت زندگی فردی، اجتماعی و روزمره ما درست است. راه اصلی این نیست که ما خشم‌مان را جابه‌جا بکنیم.»</strong></p> <p><strong>او راه اصلی را در بلندتر کردن نگاه نسبت به سیستم تبعیض می‌داند: «کسی که طرفدار و عامل فیلترینگ است و از این اینترنت استفاده کرده، کاری کاملاً غیراخلاقی انجام داده و خود ساختار و فرد باید مورد تخطئه قرار بگیرد. اما همانطور که در تمام حوزه‌های اجتماعی حق قربانی‌نکوهی نداریم، اینجا هم کسانی که از این سیستم استفاده کردند قربانی فضای غیرشفاف و تبعیض‌آمیزند.» </strong></p> <p><strong>او در توضیح بیشتر آنچه در حال رخ‌دادن است، می‌گوید: «درباره فردی که از اینترنت بدون فیلتر استفاده کرده طوری حرف زده می‌شود که گویی نوکر «بی جیره مواجب» یک سیستم پنهان و مخوف است که هر روز او را به‌کار می‌گیرد. »</strong></p> <p><strong>جلالی با نقدکنندگان داخل کشور همدلی دارد اما بر این باور است اگر کسی از بیرون کشور این نقدها را می‌کند، نفس‌اش از جای گرم بلند می‌شود: «روزنامه‌نگاران هر روز با زندگی، آسایش، جوانی و آینده‌شان برای هر خطی که می‌نویسند قمار می‌کنند و بسیاری از آن‌ها چوب آن را هم خوردند، اینکه کسی بگوید آن‌ها نادانسته یا دانسته به نوعی نوکری تن داده‌اند، بی‌انصافی است.» </strong></p> <p><strong>او ریشه مطرح‌شدن چنین صحبت‌هایی را در نوعی «احساس گناه پنهان» می‌داند که به این شکل فرافکنی می‌شود: «اگر فردی خارج از ایران زندگی می‌کند لازم نیست احساس گناهش را روی کسی فرافکنی کند که هر روز، هم هوای آلوده را می‌بلعد، هم در این آلودگی‌های سیاسی و اجتماعی که بعضاً توسط هم‌وطنان در داخل و بیرون تولید می‌شود، نفس می‌کشد.»</strong></p> <p><strong>ازسوی‌دیگر، او از روزنامه‌نگاران می‌خواهد با مناعت با این موضوع برخورد کنند و نرنجند: «جامعه مدنی ایران پذیرفته که چوب بخورد اما برای توسعه ایران تلاش کند. توسعه ایران امر دشواری است و بخش مهم آن تغییر و تقویت فرهنگ مدنی ماست. می‌توان با مناعت و برخورد سازنده و غیرقهرآمیز با منتقدان همراهی و همدلی داشت و آن‌ها را تشویق کرد که علیه ساختار سرکوب بایستند، نه اینکه با ساختار تبعیض و سرکوب به‌نوعی علیه کسانی همراه شوند که خودشان قربانی این سیستم هستند.» </strong></p> <p><strong>او معتقد است ضعف‌های فردی نتیجه یک ساختار است: «همین ساختار است که ما را به امتیازها وابسته می‌کند و گاهی برای انجام کارهای روزمره ناچار به بهره‌گیری از این امتیازها می‌شویم و این امر غیرقابل باوری نیست. اما در این فضاهای پر از سوءتفاهم هر عاملی تبدیل به مسئله‌ای برای شک‌کردن می‌شود.» </strong></p> <p><strong>شکست اخلاقی برای روزنامه‌نگاران</strong><br /><strong>سیمین کاظمی، جامعه‌شناس هم بر این باور است که جامعه ایران، در تقسیم‌بندی خودی و غیرخودی که معیار تقسیم امتیازات است، خود را به‌عنوان غیرخودی و محروم از امتیازاتی می‌بیند که توسط حاکمیت توزیع می‌شود.</strong></p> <p><strong>او در توضیح بیشتر این امتیازات و ریشه‌های خشم اجتماعی که این روزها در فضای مجازی علیه اینترنت سفید شکل گرفته می‌گوید: «این امتیازات شامل بسته بزرگی از امتیازات اقتصادی، اداری، مصونیت سیاسی و قضایی، پیشرفت شغلی و چیزهای دیگر است. اخیراً مشخص‌شده که دسترسی آزاد به اینترنت هم رانتی است که بین دایره خودی‌ها توزیع می‌شود و سایر مردم مجبورند از سد فیلترینگ بگذرند تا به اینترنت دسترسی پیدا کنند. بدیهی است که این تبعیض و محرومیت، خشم و نارضایتی به‌وجود می‌آورد و این تصور را می‌سازد که مردم از نظر حاکمیت غیرخودی و دشمن، صغیر و فاقد صلاحیت استفاده از اینترنت آزاد هستند و دسترسی‌شان باید تحت کنترل حاکمیت باشد ولی یک اقلیتی هستند که مورد اعتماد حاکمیت‌اند و از نظر ذهنی رشید و بالغ‌اند و حق دسترسی‌شان به اینترنت آزاد به‌رسمیت شناخته شده است. چنین تبعیضی خشم جامعه را برمی‌انگیزد، ضمن اینکه تحقیرآمیز و حامل توهین هم هست.» </strong></p> <p><strong>او معتقد است: «مردمی که در محرومیت هستند و با چنین تبعیضی روبه‌رو شده‌اند، دریافته‌اند که گروهی که انتظارات اجتماعی از آن‌ها متفاوت بوده یعنی روزنامه‌نگاران و خبرنگاران مستقل نیز در این تبعیض در سوی دیگر، یعنی در کنار طبقه حاکم و خودی‌ها هستند، قابل انتظار است که افشاشدن این واقعیت برای جامعه تکان‌دهنده و ناراحت‌کننده باشد و موجب ناامیدی و خشم شود.» </strong></p> <p><strong>به اعتقاد او یکی از تبعات فاش‌شدن اینترنت سفید، بی‌اعتمادی و تقویت این باور است که مواضع جامعه مدنی و رسانه‌ها متناسب با میزان منافع و امتیازاتی خواهد بود که به آن دسترسی دارند: «این گمان پیش می‌آید که جامعه رسانه‌ای که وظیفه انتقال و انتشار اخبار و اطلاعات صحیح و دقیق را دارد، به‌خاطر منافع دچار سوگیری شود و در افشای واقعیت اهمال کند یا واقعیت را به‌نفع آن‌هایی که رانت می‌دهند تحریف کند. ازبین‌رفتن اعتماد و سرمایه اجتماعی ضربه سنگینی است که جبران و بازسازی آن به آسانی میسر نمی‌شود.» </strong></p> <p><strong>او پنهان‌کاری و فقدان شفافیت را شکست اخلاقی برای روزنامه‌نگاری مستقل می‌داند: «متاسفانه روزنامه‌نگاران و خبرنگاران با پذیرفتن اینترنت آزاد و سکوت درباره آن از مسیر اخلاق حرفه‌ای خارج شدند و به تبعیض مشروعیت دادند. همین موجب می‌شود دست‌کم برای مدتی از سوی برخی طرد شوند و اخبار و گزارش‌هایشان مورد تردید قرار گیرد.» </strong></p> <p><strong>او معتقد است جامعه مطبوعاتی باید در این مورد شفافیت می‌داشت: «وقتی چنین امتیازی به آن‌ها داده شد، اگر واقعاً بحق دسترسی آزادانه و همگانی به اطلاعات و داده‌ها اعتقاد دارند، باید از گرفتن چنین امتیازی امتناع می‌کردند و موضوع را به اطلاع مخاطبان می‌رساندند.» </strong></p> <p><strong>کاظمی می‌گوید جامعه عموماً در برابر تبعیض سکوت نمی‌کند و این واکنش به تبعیض قابل درک است اما می‌تواند واکنش دیگری هم به این موضوع داشته باشد: «واکنش دیگر می‌توانست به‌جای حمله به افراد، اعتراض به ساختاری باشد که چنین تبعیض‌هایی را خلق می‌کند و به گروهی امتیاز می‌دهد و بقیه را محروم می‌کند. </strong></p> <p><strong>واکنش جامعه می‌تواند مطالبه اینترنت آزاد برای همگان، رفع تبعیض و رفع فیلترینگ باشد. برداشتن فیلترینگ وعده رئیس دولت فعلی بوده و باید آن را به‌طور جمعی یادآوری و مطالبه کرد و توضیح خواست.» احساس خشم و ناامیدی موجب انباشت نارضایتی‌ها می‌شود و جامعه با پیوستن اهل رسانه به اردوی «اقلیت ممتاز»، خود را تنهاتر و وضعیت خود را غیرقابل درمان ارزیابی می‌کند: «امید جامعه از این بریده شده که خبرنگاران و روزنامه‌نگاران موضوع فیلترینگ را صادقانه پیگیری کنند. </strong></p> <p><strong>جامعه ما مدت‌هاست با ازسرگذراندن تجربیات مختلف، اعتمادش به طبقه حاکم سست‌شده و این اصل را دریافته که پشت هر خبر و اظهارنظری، منافع چه گروه یا افرادی قرار دارد. با افشای اینترنت سفید، این سوءظن اجتماعی شدیدتر و بحرانی‌تر هم خواهد شد.»</strong></p> <p><strong>بااین‌حال او معتقد است از دو بُعد می‌توان به مسئله اینترنت سفید برای روزنامه‌نگاران نگاه کرد: «اگر با یک نگاه خنثی و ابزاری به حرفه خبرنگاری نگاه کنیم، خبرنگار لازم است به‌خاطر حرفه‌اش دسترسی آزادانه به اخبار و اطلاعات داشته باشد و سیمکارت سفید لازم است و باید داشته باشد. </strong></p> <p><strong>در بسیاری از حرفه‌های دیگر هم حرفه‌مندان به ابزار و اطلاعاتی دسترسی دارند که افراد خارج از آن حرفه ندارند. مثلاً در حرفه پزشکی، پزشکان می‌توانند برای دیگران نسخه بنویسند، جراحی کنند، گواهی مرخصی استعلاجی بدهند و هیچ‌کس دیگری نمی‌تواند به این امتیازات دسترسی داشته باشد، ازاین‌منظر این یک تبعیض نیست و مقتضیات حرفه‌ای است.»</strong></p> <p><strong>او می‌گوید برخورداربودن از اینترنت آزاد ممکن است عزم خبرنگاران و تلاش آن‌ها را در طرح مسئله رفع فیلترینگ، به‌عنوان یک مطالبه اجتماعی، تحت‌تاثیر قرار دهد: «قلم انتقادی آن‌ها را کُند و سست کند و این وضعیت برای جامعه ناامیدکننده است.» </strong></p> <p><strong>شفافیت و مطالبه‌گری </strong><br /><strong>مرتضی کاردر، روزنامه‌نگار و عضو هیئت‌مدیره انجمن صنفی روزنامه‌نگاران هم خشم عمومی را درک می‌کند و درباره علت آن می‌گوید، چون مواجهه جامعه با اینترنت و هر پدیده جدید تکنولوژیکی همواره با ممنوعیت و محدودیت همراه بوده است: «بخشی از عمر همه ما بر سر انتظار برای اتصال، تلف‌شده و این خشم‌ها به‌همین‌دلایل بحق است. افراد می‌بینند در روزهایی که این انتظار و عدم‌دسترسی وجود داشته، عده‌ای بدون این مشکلات از اینترنت برخوردار بودند.» </strong></p> <p><strong>او تردیدی ندارد که روزنامه‌نگاران به‌واسطه نیازهای شغلی‌شان باید به اینترنت دسترسی داشته باشند: «مسئله این است که این ماجرا مانند بسیاری از موارد دیگر، تبدیل به یک تبعیض می‌شود؛ چون بسیاری‌اوقات کسانی که باید از این حق برخوردار باشند، از آن برخوردار نیستند و مجموعه بزرگی از افراد به‌نام خبرنگاری و اینترنت خبرنگاری از آن برخوردار می‌شوند و این پرسش ایجاد می‌شود که اساساً چرا باید فیلترینگ وجود داشته باشد. </strong></p> <p><strong>هیچ پاسخ روشنی به این سوال وجود ندارد، دسترسی به نهادهای سیاست‌گذار و کسانی که این قوانین را مصوب می‌کنند هم وجود ندارد و مبنای مشخصی هم برای فیلترینگ وجود ندارد.» دسترسی آزاد به اطلاعات جزو بدیهیات جهان امروز است: «متاسفانه ما همواره دراین‌زمینه با مشکل مواجه بودیم و مانند جوامع پیشامدرن با موضوع اینترنت مواجه می‌شویم و درنتیجه این ماجرا ادامه خواهد داشت.» </strong></p> <p><strong>کاردر بر این باور است که بدنه مطبوعاتی، قدرت پیشین خودش را ندارد: «حاکمیت و نهادهای حاکمیتی فکر می‌کنند با در اختیار قراردادن چیزهایی مانند اینترنت خبرنگاری، طرح ترافیک و مواردی شبیه به اینها، جامعه مطبوعاتی را به سکوت دعوت کنند و به‌نظر می‌رسد در این ماجرا موفق بودند. مطالبه اینترنت آزاد برای همه، در سال‌های اخیر از صدر مطالبات جامعه مطبوعاتی خارج‌شده و این غم‌انگیز است و دسترسی آزاد برای همه باید جزو اولویت‌های روزنامه‌نگاران باشد؛ اما شاید چون برخی از این افراد به اینترنت آزاد دسترسی داشتند، این مسئله برایشان چندان پررنگ نبوده است.» </strong></p> <p><strong>به گفته او اصل مطالبه روزنامه‌نگاران باید دسترسی همه به اینترنت آزاد باشد و اگر به‌هردلیلی قطع می‌شود، باید برای همه قطع باشد: «اینکه سطح‌بندی و دهک‌بندی مانند یارانه در این مسئله ایجاد شود، نشان‌دهنده تبعیض است و طبقه‌بندی دیگری به همه طبقه‌بندی‌های موجود اضافه خواهیم کرد.» عضو هیئت‌مدیره انجمن صنفی روزنامه‌نگاران معتقد است که اعتماد عمومی به مطبوعات، آسیب دیده و با اتفاقاتی ازاین‌دست آسیب بیشتری هم خواهد دید. او به روزنامه‌نگاران پیشنهاد می‌کند که این وضعیت را به فرصتی تبدیل کنند و رفع فیلتر و اینترنت آزاد را در صدر مطالبات و اولویت‌هایشان قرار دهند. </strong></p><div class="item_footer"><p><small><a href="https://azhamejakhabar.kowsarblog.ir/چگونه-اینترنت-سفید-سرمایه-اجتماعی-را-نابود-کرد">مطلب اصلی</a> در <a href="http://kowsarblog.ir/">کوثربلاگ </a>ارسال شده است.</small></p></div> https://azhamejakhabar.kowsarblog.ir/چگونه-اینترنت-سفید-سرمایه-اجتماعی-را-نابود-کرد <p><span style="font-size: 14pt;"><strong>افسردگی پس از زایمان در تازه‌پدرها!</strong></span></p> <p><br /><span style="font-size: 14pt;"><strong>افسردگی پس از زایمان فقط تازه مادران را تحت‌تأثیر قرار نمی‌دهد؛ پدران هم می‌توانند آن را تجربه کنند. حدود ۱۰ درصد از تازه پدران با افسردگی پس از زایمان دست و پنجه نرم می‌کنند و اغلب پس از تولد نوزاد احساس غم، عصبانیت، اضطراب یا جدا شدن از اطرافیان دارند.</strong></span></p> <p><span style="font-size: 14pt;"><strong><img src="https://kowsarblog.ir/media/blogs/azhamejakhabar/quick-uploads/535191.jpg" alt="" width="720" height="1280" /></strong></span></p><div class="item_footer"><p><small><a href="https://azhamejakhabar.kowsarblog.ir/افسردگی-پس-از-زایمان-در-تازه-پدرها">مطلب اصلی</a> در <a href="http://kowsarblog.ir/">کوثربلاگ </a>ارسال شده است.</small></p></div> https://azhamejakhabar.kowsarblog.ir/افسردگی-پس-از-زایمان-در-تازه-پدرها <p><span style="font-size: 14pt;"><strong> در نپال چه خبر است؟/  مادربزرگ ضدسلطنت و فسادستیز رهبر جنبش نسلz</strong></span></p> <p><span style="font-size: 14pt;"><strong><img src="https://kowsarblog.ir/media/blogs/azhamejakhabar/quick-uploads/2295453_566.jpg" alt="" width="1200" height="740" /></strong></span><br /><span style="font-size: 14pt;"><strong> </strong></span><br /><span style="font-size: 14pt;"><strong> احتمالا تا پیش از هفته گذشته اکثریت مطلق ایرانیان وقتی اسم نپال به گوش‌شان می‌خورد فقط یاد بلندترین قله جهان یعنی اورست می‌افتادند. کشوری محصور در میان کوه‌های هیمالیا بین دو رقیب جدی ژئوپلتیکی یعنی هند و چین که چندان برای مردم ایران شناخته شده هم نبود. </strong></span><br /><span style="font-size: 14pt;"><strong> </strong></span><br /><span style="font-size: 14pt;"><strong>    اما ناگهان اعتراضات جرقه‌ای جوانان نپالی در صدر اخبار قرار گرفت و تعبیر معترضان نسل Z  توسط رسانه‌ها آن‌قدر تکرار شد که وارد فضای رسانه‌ای و مجازی فارسی‌زبان هم شد. </strong></span></p> <p><br /><span style="font-size: 14pt;"><strong>   اعتراضات جوانان به ظاهر جرقه‌ای و ناگهانی بود اما زمینه‌های قبلی داشت. نپال یک انقلاب مهم ضد سلطنتی در سال 2008 میلادی را تجربه کرده، انقلابی که محصول سال‌ها مبارزه مردم این کشور با یک نظام سلطنتی قرون وسطایی بود.</strong></span><br /><br /> <br /><span style="font-size: 14pt;"><strong>     بعد از آن هم بارها و بارها احزاب و گروه‌های سیاسی مختلف زمام امور کشور را در دست گرفتند اما به دلایل مختلف که مهم‌ترین آن جغرافیاست، نپالی‌ها هنوز هم از وضع زندگی خود ناراضی‌اند. کشوری که در میان کوه‌های صعب‌العبور محصور است، دو قدرت بزرگ رقیب یعنی چین و هند همچون گازنبر آن را فشار می‌دهند. گروه‌های سیاسی مرسوم هم وابستگی‌هایی به هند یا چین دارند و فساد مالی و اقتصادی هم مثل خیلی جاهای دیگر دنیا در نپال هم هست. </strong></span><br /><span style="font-size: 14pt;"><strong> </strong></span><br /><span style="font-size: 14pt;"><strong>    همه این‌ها دست به دست هم داد تا ناگهان جوانان نپالی بار دیگر بعد از انقلاب ضد سلطنتی سال 2008 به خیابان‌ها بریزند. اما برخلاف روایت نادرستی که برخی در رسانه‌های فارسی‌زبان راه انداختند نه به خاطر بازگشت سلطنت که اتفاقا به دلیل تکمیل انقلاب ناتمام ضد سلطنتی!</strong></span><br /><span style="font-size: 14pt;"><strong> </strong></span><br /><span style="font-size: 14pt;"><strong>    حال این جوانان نسل Z نپالی با انتخاب یک مادربزرگ مبارز قدیمی ضدسلطنتی و مشهور به فسادستیزی خط و مشی خواسته‌های خود را نشان دادند.</strong></span><br /><span style="font-size: 14pt;"><strong> </strong></span><br /><span style="font-size: 14pt;"><strong>‏ <span style="font-size: 18pt;">سوشیلا کارکی مادربزرگ انقلاب نپال کیست؟ </span></strong></span><br /><span style="font-size: 14pt;"><strong> </strong></span><br /><span style="font-size: 14pt;"><strong>   حالا مشخص شده نخست‌وزیر بعدی نپال کیست، یک مادربزرگ ۷۳ ساله‌ای به نام سوشیلا کارکی  که دارای سوابق مبارزه ضدسلطنتی است و از آن مهم‌تر سابقه مبارزه وی با فساد مشهورش کرد. </strong></span><br /><span style="font-size: 14pt;"><strong> </strong></span><br /><span style="font-size: 14pt;"><strong>  این زن، رئیس دادگستری سابق است. چنان هم با فساد مبارزه کرد که محبوب بسیاری از مردم شد تا اینکه در سال ۲۰۱۷ به دلیل همین مقابله مستقیم با سیستم فاسد حاکم همان حکومتی‌های فاسد برکنارش کردند. </strong></span><br /><span style="font-size: 14pt;"><strong> </strong></span><br /><span style="font-size: 14pt;"><strong>   خانم کارکی با این‌که محبوب نسل جوان Z شده اما از نسل انقلاب‌های مکتب قدیم است. او در جنبش مردمی ۱۹۹۰ که سلطنت نپال را سرنگون کرد شرکت داشت و به خاطر آن زندانی شد. </strong></span></p> <p><br /><span style="font-size: 14pt;"><strong>   او هیچ  ارتباطی با دولت‌های غربی ندارد و این شائبه دخالت و انقلاب‌های رنگی را نفی می‌کند. کل تحصیلاتش در نپال و هند بوده نه هاروارد، نه ییل، نه بورسیه سوروس، نه کار با سازمان‌های غیردولتی غربی. </strong></span><br /><span style="font-size: 14pt;"><strong> </strong></span><br /><span style="font-size: 14pt;"><strong>  شوهرش هم از آن انقلاب‌هایی کلاسیک قرن بیستمی است که در سال ۱۹۷۳ هواپیمای خطوط هوایی سلطنتی نپال را با حضور بازیگر بالیوود مالا سینها ربود و ۳ میلیون روپیه برای تأمین مالی مبارزه مسلحانه علیه سلطنت نپال به دست آورد. او در زندان هند محبوس شد و با افتخار کتابی به نام &#8220;شورش هواپیما&#8221; درباره آن نوشت.</strong></span><br /><span style="font-size: 14pt;"><strong> </strong></span><br /><span style="font-size: 14pt;"><strong>   فرآیند انتخاب خانم سوشیلا کارکی در نوع خودش جالب توجه بود. معترضان او را در دیسکورد انتخاب کردند. ماموریت او سازماندهی فرآیند انتخابات عادلانه مناسب در عرض ۶ ماه است. </strong></span><br /><span style="font-size: 14pt;"><strong> </strong></span><br /><span style="font-size: 14pt;"><strong>   جوانان &#8220;نسل Z&#8221; نپال مادربزرگ ۷۳ ساله‌ای را انتخاب کردند که کل بیوگرافیش &#8220;مقاومت بومی نپالی&#8221; است. شوهرش انقلابی مسلح بوده، خودش برای مبارزه با سلطنت زندان رفت، برای مبارزه با فساد دولتی استیضاح شد، هیچ ارتباط با دولت‌های غربی ندارد و اصلی‌ترین وعده‌اش برگزاری انتخابات و این همه امر تئوری &#8220;انقلاب رنگی&#8221; را نفی می‌کند.</strong></span></p> <p><span style="font-size: 14pt;"><strong>عصر ایران؛ فواد شمس</strong></span></p><div class="item_footer"><p><small><a href="https://azhamejakhabar.kowsarblog.ir/در-نپال-چه-خبر-است-مادربزرگ-ضدسلطنت-و-فسادستیز-رهبر-جنبش-نسل-z">مطلب اصلی</a> در <a href="http://kowsarblog.ir/">کوثربلاگ </a>ارسال شده است.</small></p></div> https://azhamejakhabar.kowsarblog.ir/در-نپال-چه-خبر-است-مادربزرگ-ضدسلطنت-و-فسادستیز-رهبر-جنبش-نسل-z <p><img src="https://kowsarblog.ir/media/blogs/azhamejakhabar/quick-uploads/422159.jpg" alt="" width="960" height="540" /></p> <p> </p> <p><span style="font-size: 14pt;"><strong>                                    صنعت مبارزه با جمهوری‌ اسلامی!</strong></span><br /><br /> <br /><strong>قرار گرفتن در موقعیت فعالیت علیه جمهوری‌اسلامی، بیش از آنکه بر بینش و کنش سیاسی استوار باشد، واجد مزایایی است که افراد را برای ورود به این وادی ترغیب می‌کند؛ افرادی بدون شان و مرتبه که کوچکترین نسبتی با وادی سیاست و پیچیدگی‌های آن نداشته اما با علم و اطلاع از منافعی که این حوزه برایشان به همراه دارد لباس اپوزیسیون را بر تن می‌کنند.</strong></p> <p><strong>نگریستن به سرنوشت مسیح علینژاد، حامد اسماعیلیون و دیگر نام‌های پر سر و صدایی که از سال گذشته تاکنون به متن سیاست وارد شده‌اند، موید این گزاره است. تاکنون چندین میلیون دلار از پول‌های بلوکه‌شده ایران در آمریکا و اروپا به حساب اپوزیسیون در پی شکایاتی که این افراد در دادگاه‌ها علیه جمهوری‌اسلامی مطرح کرده‌اند، واریز شده و تا زمانی که عرصه برای چپاول و دست‌اندازی مهیا باشد، روز به روز بر تعداد این مخالفین افزوده خواهد شد.</strong></p> <p><strong>شاهد مثال این گزاره، خروج یکی از افرادی است که نام او در میانه اغشتشاشات ۱۴۰۱ برجسته شد؛ نازیلا معروفیان، خبرنگار یکی از پایگاه‌های خبری اصلاح‌طلب که گویا مدتی را هم در زندان سپری کرد اما همین دوران کوتاه‌مدت حبس، بهترین فرصت را برای بهره‌برداری او و مظلوم‌نمایی‌های مرسوم، ادعاهای بی‌پایه و اساس و داستان‌سرایی‌ها مهیا کرد؛ ادعاهایی که به‌جای اینکه ترحم‌برانگیز باشد موجبات خنده مخاطب را فراهم می‌کند.</strong></p> <p><strong>اما جدا از این داعیه‌های واهی باید به کارکرد این نوع رفتار نگاه کرد. این مظلوم‌نمایی‌ها و داستان‌سرایی‌های دروغین چه منفعتی برای راوی این قصه‌ها دارد؟ آیا غیر از سودی است که اپوزیسیون‌های سست‌بنیاد از این دست رفتارها نصیبشان می‌شود؟ مگر کنش‌ورزی مسیح علینژاد مبتنی بر همین مظلوم‌نمایی و بازی‌کردن نقش قربانی نبود که فقط در یک فقره، سه میلیون دلار برای او عایدی به‌همراه داشت؟ وقتی چندین نفر از این طریق به سودهای چشمگیری رسیده و زندگی‌شان از فرش به عرش ارتقا پیدا کرده، چرا دیگران وارد این چرخه پول‌ساز نشوند؟</strong></p> <p><strong>برای تن‌ کردن لباس اپوزیسیون، سابقه چندماهه زندانی‌شدن در ایران کافی است، پس از آن باید داستانی بر پایه مباحث حقوق‌بشری ساخت، با لحن آمیخته به مظلومیت آن را روایت کرد و رسانه‌ها هم برای بازتاب آن پای کار بیایند. این فرمول ساده ساخته‌شدن اپوزیسیونی است که امروز در مبتذل‌ترین شکل ممکن وجود دارد؛ اپوزیسیونی که نمی‌توان آن را با عینک سیاسی نگاه کرد چون جنبه‌های اقتصادی آن رجحان دارد.</strong><br /> <br /><strong>امروز، مبارزه با جمهوری‌ اسلامی به مثابه صنعتی است که فعالان آن می‌توانند صاحب منفعت‌ها و بهره‌های چشمگیری شوند؛ صنعتی که اتفاقاً چرخ تولیدش، خوب می‌چرخد و در بازه‌ای کوتاه از تولیدات جدید خود رونمایی می‌کند و البته همین امر هم لزوم برخورد پیچیده تر با این افراد و پرهیز از برخی برخوردهای سطحی بهانه ساز با آنان را یادآوری می کند. برخوردهایی که به منزله زمینه رشد این فرصت طلبی ها عمل می کند. </strong></p> <p>سامان مهراد، گروه سیاسی الف</p> <p> </p><div class="item_footer"><p><small><a href="https://azhamejakhabar.kowsarblog.ir/صنعت-مبارزه-با-جمهوری-اسلامی">مطلب اصلی</a> در <a href="http://kowsarblog.ir/">کوثربلاگ </a>ارسال شده است.</small></p></div> https://azhamejakhabar.kowsarblog.ir/صنعت-مبارزه-با-جمهوری-اسلامی <p>اگر از اونایی هستین که به بحث کردن علاقه دارین و یهو به خودتون میاین میبینین زیر یه مطلب در فضای مجازی، دو ساعت با سند و مدرک دارین با یکی که مثل بز حرف خودش رو میزنه بحث میکنین، شاید این به دردتون بخوره. مارک منسون میگه بیشتر باورهای ادمها بر پایه منطق و دلیل به وجود نیومده بلکه به خاطر هویتشون و پیوستگیشون به گروههای مختلف (نژادی،دینی،سیاسی و..) شکل گرفته. شما میتونی صدها سند اماری و دیتا و فکت براشون بیاری ولی اون لحظه طرف فکر نمیکنه که من باید باورم رو عوض کنم، بلکه فکر میکنه من و قبیله‌م تحت حمله و توهین هستیم و برای همین شما داری بیل میزنی! رد شو برو. و یهو به خودتون میاین میبینین زیر یه مطلب در فضای مجازی، دو ساعت با سند و مدرک دارین با یکی که مثل بز حرف خودش رو میزنه بحث میکنین، شاید این به دردتون بخوره.</p> <p>مارک منسون میگه بیشتر باورهای ادمها بر پایه منطق و دلیل به وجود نیومده بلکه به خاطر هویتشون و پیوستگیشون به گروههای مختلف (نژادی،دینی،سیاسی و..) شکل گرفته.</p> <p>شما میتونی صدها سند اماری و دیتا و فکت براشون بیاری ولی اون لحظه طرف فکر نمیکنه که من باید باورم رو عوض کنم،</p> <p>بلکه فکر میکنه من و قبیله‌م تحت حمله و توهین هستیم و برای همین شما داری بیل میزنی! رد شو برو.</p><div class="item_footer"><p><small><a href="https://azhamejakhabar.kowsarblog.ir/اگر-از-اونایی-هستین-که-به-بحث-کردن-علاقه-دارین-و-یهو-به-خودتون-میاین">مطلب اصلی</a> در <a href="http://kowsarblog.ir/">کوثربلاگ </a>ارسال شده است.</small></p></div> https://azhamejakhabar.kowsarblog.ir/اگر-از-اونایی-هستین-که-به-بحث-کردن-علاقه-دارین-و-یهو-به-خودتون-میاین <p><strong>جنجال زنانه مردانه کردن اتوبوس ها در مناطق مذهبی اسرائیل</strong><br /><strong> بسیاری از رانندگان اتوبوس های عمومی شهری در شهرک بنی براک در هفته های اخیر زنان را مجبور کردند در بخش عقب اتوبوس بنشینند یا حتی زنان را سوار نمی کردند. </strong><br /><strong>تفکیک زنان و مردان در اتوبوس های حمل و نقل عمومی در شهرک یهودیان مذهبی و متدین در اسرائیل جنجال آمیز شده است.</strong></p> <p><strong>به گزارش عصرایران، خبرگزاری فرانسه نوشت: صدها زن یهودی اسرائیلی علیه تفکیک زنان و مردان در وسایل حمل و نقل عمومی در یکی از شهرهای اسرائیل تجمع و اعتراض کردند.</strong></p> <p><strong>زنان اسرائیلی در شهر کوچک بنی براک در نزدیک تل آویو که محل زندگی یهودیان تندرو است دست به تظاهرات زدند. آنها علیه چیزی که آن را &#8220;تبعیض جنسیتی علیه خود در وسایل حمل و نقل عمومی&#8221; می خوانند تظاهرات و اعتراض کردند.</strong></p> <p><strong>خبرگزاری فرانسه اضافه کرد: به تازگی جداسازی زنان و مردان در اسرائیل افزایش یافته است.</strong><br /><strong>این تظاهرات بعد از آن آغاز شد که رسانه های اسرائیل نوشته بودند بسیاری از رانندگان اتوبوس های عمومی شهری در شهرک بنی براک در هفته های اخیر زنان را مجبور کردند در بخش عقب اتوبوس بنشینند یا حتی زنان را سوار نمی کردند.</strong></p> <p><strong>در یکی از این گزارش ها آمده است راننده یکی از اتوبوس های عمومی از تعدادی از دختران نوجوان که شوار جین و پیراهن های بدون آستین و رکابی پوشیده بودند خواست در انتهای اتوبوس بنشینند و خود را بپوشانند.</strong></p> <p><strong>در این تظاهرات زنان شعار دادند &#8221; دموکراسی بدون تساوی وجود ندارد&#8221; و &#8221; ما مساوی هستیم".</strong></p> <p><strong> یکی از این زنان شرکت کننده در تظاهرات نویسنده 63 ساله به نام کالانیت کین به خبرنگار خبرگزاری فرانسه گفت: &#8220;می توانیم هر جایی بخواهیم بشینیم&#8230;".</strong></p> <p><strong>خبرگزاری فرانسه اضافه کرد: یهودیان مذهبی تندرو بیش از 10 درصد از کل ساکنان اسرائیل هستند. </strong><br /><strong>جمعیت اسرائیل حدود 10 میلیون نفر است که 2 میلیون نفر ، عرب های فلسطینی تبار مسلمان و مسیحی هستند و بقیه یهودی اند.</strong></p> <p><strong> خبرنگار خبرگزاری فرانسه در اسرائیل در این گزارش خود نوشته است: &#8220;در اسرائیل از دهه 80 میلادی در مناطقی که افراد یهودیان تندرو اکثریت آنها را تشکیل می دهند میان زنان و مردان در اتوبوس ها تفکیک اعمال می کنند". یهودیان تندرو تفکیک جنسیتی را به صورت جدی میان زنان و مردان اعمال می کنند.</strong></p> <p><strong>خبرگزاری فرانسه ادامه داد:‌ فعالان می گویند تبعیض ها علیه زنان در جامعه یهودیان تندرو اسرائیل افزایش یافته است.</strong><br /><strong>یک وکیل زن اسرائیلی به نام&#8221; هیلا مور زینهافی&#8221; هم درباره برگزاری تظاهرات گفت &#8221; تنها به این دلیل که برخی گروه های دینی و تندرو معتقدند زن منبع همه شر است این به این معنی نیست که ما باید آن را قبول کنیم.</strong> &#8220;</p><div class="item_footer"><p><small><a href="https://azhamejakhabar.kowsarblog.ir/جنجال-زنانه-مردانه-کردن-اتوبوس-ها-در-مناطق-مذهبی-اسرائیل">مطلب اصلی</a> در <a href="http://kowsarblog.ir/">کوثربلاگ </a>ارسال شده است.</small></p></div> https://azhamejakhabar.kowsarblog.ir/جنجال-زنانه-مردانه-کردن-اتوبوس-ها-در-مناطق-مذهبی-اسرائیل <p><strong>سفر اربعین را تبدیل به سفر سیاحتی نکنید!</strong></p> <p><strong>حجت الاسلام و المسلمین سید مرتضی کشمیری نماینده حضرت آیت الله سیستانی در اروپا:</strong><br /><strong>▫️روایات دلالت می‌کنند که پسندیده است زائران به گونه ای رفتار کنند که گویا عزیزی از نزدیکان خود را از دست داده‌اند چنانکه از امام صادق (ع) نقل شده است که فرمود: «هر گاه قصد زیارت امام حسین (ع) نمودی او را غمناکانه، اندوه‌مندانه، غبارآلود، گرسنه و تشنه زیارت نما؛ زیرا امام حسین (ع) غمناکانه، اندوه‌مندانه، غبارآلود، گرسنه و تشنه به شهادت رسید. نیازهای خویش را از او بخواه و باز گرد و آنجا را وطن خویش قرار نده»، در حالی که این روزها زائرانی را می‌بینیم که برخی از آنان زیارت امام حسین (ع) را تا منزله تفرج تنزل می‌دهند به گونه‌ای که گویا در سفر سیاحتی هستند.</strong></p> <p><strong>🔹 آنچه انسان در این زیارت بزرگ به آن توجه می‌کند، گستردگی، تنوع غذاها و نوشیدنی‌هاست در حالی که روایات شریفه وارده از اهل بیت (ع) از آن نهی کرده است، از جمله آنچه ابن قولویه در کامل الزیارات از امام صادق (ع) نقل کرده است که ایشان فرمودند: «به من خبر داده شده که عده‌ای امام حسین (ع) را زیارت کرده‌اند در حالی که با خود شیرینی‌جات، حلواها و امثال آن را داشته‌اند و اگر قبور عزیزانشان را زیارت می‌کردند اینها را با خود نمی‌بردند.» که مفاد این روایت می‌رساند که امام (ع) زائرانی را که برای بدست آوردن غذا و نوشیدنی‌ تلاش می‌کنند ملامت می‌کنند و به آنان توصیه می‌کنند که آن را رها کرده و به غذای کم بسنده کنند.</strong></p><div class="item_footer"><p><small><a href="https://azhamejakhabar.kowsarblog.ir/سفر-اربعین-را-تبدیل-به-سفر-سیاحتی-نکنید">مطلب اصلی</a> در <a href="http://kowsarblog.ir/">کوثربلاگ </a>ارسال شده است.</small></p></div> https://azhamejakhabar.kowsarblog.ir/سفر-اربعین-را-تبدیل-به-سفر-سیاحتی-نکنید <p><strong>بی‌بی‌سی در حالی‌که می‌خواست گرانی و تورم را هم به رخ بکشد، اذعان کرد مردم و هیئت‌ها هرطور که شده مراسم عزاداری را برپا داشته‌اند. بی‌بی‌سی در مطلب متناقض خود البته این ادعاها را هم مطرح کرد که افزایش عزاداری‌ها، مهندسی حکومت بوده است(!) این تحلیل پریشان هم اعتراف به عمق نفوذ جمهوری اسلامی است و حال آن‌که هیچ حکومتی قادر نیست مراسمی دو ماهه را با مشارکت ده‌ها میلیونی مردم راه اندازی یا مدیریت کند.</strong></p> <p><strong>وبسایت بی‌بی‌سی در تحلیلی مغشوش از مبدا لندن نوشت: در محرم امسال در ایران، از یک‌طرف سایه تورم بر سر آن بیشتر از سال‌های گذشته بود و از طرف دیگر، فضای دو دستگی میان مردم برای برگزاری یا عدم برگزاری مراسم آن، بیشتر از هر سالی در جامعه ایران وجود داشت.</strong></p> <p><strong>محرم امسال هم برگزار شد و حالا حکومت در پی برگزاری مقدمات راهپیمایی اربعین است که چند سالی است برگزار می‌شود و رسانه‌های حکومتی هم مانور خوبی از طریق آن برای گسترش فرهنگ شیعه و طرفداری از حکومت می‌دهند. امسال هم مانند سال گذشته، مبلغ شش میلیون تومان به هیئت‌های مذهبی از طرف شهرداری کمک شد. مبلغی که با وجود تورم و افزایش قیمت‌ها، از سال گذشته تا امسال افزایش پیدا نکرده و معلوم است کفگیر به ته دیگ خورده است.</strong></p> <p><strong>در شرایطی که جامعه ایران با تورم افسار گسیخته‌ روبه‌رو است، در بازار وسایل محرم، زنجیرهای ۱ میلیون و ۲۵۰ هزار تومانی و ۱ میلیون و سیصد هزار تومانی و علامت‌های ۱۸۰ میلیون تومانی به بالا به چشم می ‌خورد. اکثر هیئت‌ها هر سال مجبور به تعویض پوست طبل هستند و حالا در گرانی‌های امسال مجبور بودند برای تعویض آن تا دو میلیون تومان هزینه کنند. اگر طبل بزرگ باشد و نیاز به چرخ برای حمل و نقل داشته باشد، همان چرخ یک میلیون تومان برای صاحبان هیئت آب می‌خورد.</strong></p> <p><strong>در موضوع شور و توجه به محرم هم بیشتر کسانی که با بی‌بی‌سی فارسی صحبت کردند(!)، به این موضوع اشاره کردند که احساس می‌کنند حکومت به طور عمد و ویژه‌ای تلاش کرد تا مراسم محرم امسال شلوغ‌تر و پرسروصداتر از سال‌های گذشته باشد.</strong></p> <p><strong><img src="https://kowsarblog.ir/media/blogs/azhamejakhabar/quick-uploads/415210.jpg" alt="" width="960" height="540" /></strong></p> <p><strong> </strong></p> <p><strong>شبکه دولتی انگلیس که توسط عناصر بهائی اداره می شود، می افزاید: یکی از ساکنین شهر لواسان می‌گوید که خیابان‌های نزدیک خانه او که هیچ سالی در آن‌جا مراسم برگزار نمی‌شد، امسال با پارچه سیاه و چراغانی و پرچم، تبدیل به محل عزاداری شد. شهروند دیگری هم از شهر یزد می‌گوید که امسال محرم به نظر می‌رسید که قوی‌تر از هر سال دیگری برگزار شد.</strong></p> <p><strong>یکی از بانیان هیئتی در تهران درباره میزان مبلغ درنظر گرفته برای هیئت‌ها از سوی حکومت می‌گوید که پرداخت مبلغ شش میلیون تومان به هیئت‌ها براساس سال قبل و بدون در نظر گرفتن تورم افسارگسیخته در مقابل هزینه‌های سنگینی که هیئات متقبل می‌شوند رقم قابل توجهی نیست و هیچ است.</strong></p> <p><strong>شهروندی از محله کامرانیه تهران در رابطه با اوضاع و احوال محرم در محله‌اش می‌گوید که اکثر خانه‌های اطراف خانه او دولتی و خانواده شهید و مذهبی هستند و برای همین یک هفته مانده به محرم همه جا پرچم سیاه و علم و کتل بود.</strong></p> <p><strong>هاله از گرگان می‌گوید که یک سری از هیئت‌ها به‌ خاطر این‌که از عقایدشان برگشته‌اند و یا از پس هزینه‌های نذری برنمی‌آیند دیگر شام نمی‌دهند(!)</strong></p> <p><strong>در حالی که دیگر رسانه‌های ضد انقلاب همواره ادعا می‌کنند مردم به خاطر شام و نذری به هیئت‌ها می روند، بی‌بی‌سی نوشت: «با این‌هزینه‌ها نمی‌شد اصلا شام ‌داد.» این را یکی از مسئولان هیئتی در شهر کرج می‌گوید. او می‌گوید که فقط حدود ۲۰ میلیون تومان برای نصب داربست تکیه پول داده‌ایم. در توضیح دیگر مخارجی که داشته‌اند، می‌گوید که هر شب ۵ میلیون تومان هزینه اجاره سیستم صوتی هیئت است.او توضیح می‌دهد که هزینه خرید برنج و گوشت و دیگر لوازم پخت و پز به قدری زیاد شده که نتوانستیم مثل سال‌های گذشته هر شب نذری بدهیم.</strong></p> <p><strong>یکی از اعضای هیئتی در کرج در رابطه با هزینه‌ها و کمک‌های هر ساله اعضای هیئت یا خارج از هیئت برای برگزاری مراسم می‌گوید که امسال یکی از بانیان اصلی هیئت از مشارکت انصراف داد و در نتیجه ما هم خودمان پول گذاشتیم و جمع کردیم و هیچ کمکی از هیچ‌جا نیامد.</strong></p> <p><strong>&#8230; هیئتی که دارند حسینیه‌ای در دل یکی از محله‌های جنوب شهر تهران است. هر شب برنامه دارند. سخنرانی و مداحی و سینه زنی. همه هم در داخل حسینیه تا مزاحم اهل محل نشوند. یکی از اعضای این هیئت می‌گوید: «تا سه چهار سال پیش، هر شب شام می‌دادیم. حتی دلمان نبود با برنج غیر ایرانی شام بدهیم اما دیدیم چاره‌ای نداریم و انجامش می‌دادیم، حالا اما امسال خبری از شام نبود. او تعریف می‌کند که « تصمیم گرفتیم هر طور می‌شود غذا را تهیه کنیم. اما خبری از برنج و خورشت نبود. پنیر و خیار و گوجه یا سیب‌زمینی و تخم مرغ آب‌پز و نان بین عزاداران پخش کردیم. در این گرانی، هر طور که می‌شود تلاش می‌کنیم چراغ هیئت را روشن نگه داریم.»</strong><br /><strong>تلاش بی‌بی‌سی برای القای این‌که از عمق جامعه ایران گزارش می‌دهد و به محرم حساس است، حکایت اظهارات کارتر رئیس جمهور آمریکاست که گفته بود مواضع ایران با اسلام سازگار نیست، و با تحقیر از سوی امام خمینی (ره) مواجه شد که فرمود « اسلام‌‌شناسی تقریبا رو به تورم است. خوب، صدام هم اسلام‌شناس شده است! آقای (انور) سادات هم جزو اسلام‌‌شناس‌‌هاست که تشخیص می‌دهد که فلان  امر موافق اسلام است، موافق اسلام نیست! اخیرا آقای کارتر هم جزو اسلام‌‌شناس‌هاست! در یک جلسه‌ای که مسافرت کرده ، گفته است این کارهایی که در ایران، فلان می‌کند این موافق اسلام نیست! فردا (مناخیم) بگین [نخست‌وزیر وقت رژیم صهیونیستی] هم اسلام‌شناس می‌شود و یا شده! هی می‌گویند: موافق اسلام نیست».</strong></p> <p><strong>تلاش برای تخریب عزاداری سید الشهدا (ع) توسط انگلیس در حالی است که دولت انگلیس سالانه ده‌ها میلیون پوند برای ترویج شیعه انگلیسی، و همزمان مبالغ مشابهی برای ترویج بهائیت و وهابیت ضد شیعه هزینه می‌کند.</strong></p><div class="item_footer"><p><small><a href="https://azhamejakhabar.kowsarblog.ir/سرگیجه-بهائیان-bbc-از-محرم-پرشور-امسال-در-ایران">مطلب اصلی</a> در <a href="http://kowsarblog.ir/">کوثربلاگ </a>ارسال شده است.</small></p></div> https://azhamejakhabar.kowsarblog.ir/سرگیجه-بهائیان-bbc-از-محرم-پرشور-امسال-در-ایران